|
Home
Schumann resonantie
Schumannresonanties en menselijke psychobiologie
Engelse Links I
Het levensritme heeft zich tijdperken lang ontwikkeld in een
gelijkmatig tempo.
We leven in een matrix van oscillerende velden; de intiemste
schommelingen in het ene veld brengt door de nauwe
verbinding met de andere velden de verstoring over naar de
andere velden. Impulsen trekken vele keren per seconden de
hele wereld rond tussen het oppervlak van onze planeet en de
ionosfeer, terwijl ze coördinerende signalen uitzenden naar
alle organismen. Die signalen verbinden ons met het
elektrostatische veld van de aarde. Deze zogenaamde "schumann-resonanties"
( SR's ), genoemd naar hun ontdekker, leveren de
orkestrerende impuls voor het leven op onze planeet.
We marcheren allemaal op de cadans van deze kosmische
drummer, onze planetaire hartslag, die het tempo bepaalt
waarvan onze gezondheid en welzijn afhankelijk zijn. Een
beschadiging van deze planetaire pacemaker zou de ondergang
kunnen betekenen voor het leven zoals we dat nu kennen.
In de naam van vooruitgang en defensie wordt deze pacemaker
nu bedreigd, terwijl gigantische bedragen van overheidsgeld
aan de exploitatie daarvan worden besteed. Er is nog meer
belastingsgeld gereserveerd voor de toepassing van het
onbezonnen raketverdedigingssysteem van ‘star wars’ en
project HAARP. Het is duidelijk dat een deel van het geld
voor het star wars programma van Bush zal worden gebruikt
voor onderzoek naar lasers die zich in de ruimte bevinden,’
melde de independent. Die zullen worden gebruikt, zo word
ons verteld, om de raketten neer te schieten die in woede
zijn afgevuurd door zogenaamde " schurkenstaten ".
Uiteindelijk zullen ze echter ontwikkeld worden tot wapens
die vanuit de ruimte gericht zijn op vijanden van Amerika.
Het Amerikaanse ruimte commando doet niet eens moeite om dat
feit te verhullen. Het ijzigste voorbeeld uit vision 2020 is
zo’n laser die vanuit de ruimte een energiestraal op de
aarde afvuurt.
’Waar de russen zich zorgen om maken (zoals ze proberen uit
te leggen in een slecht vertaald proza van het Interfax News
Agency uit Moskou) zijn de Amerikaanse plannen om in 2003
grootschalige wetenschappelijke experimenten te gaan
beginnen met de HAARP in Alaska. Negentig Russische
afgevaardigden hebben beroep aangetekend tegen het
HAARP-programma, waarbij ze als beschuldiging aanvoeren dat
de experimenten "wapens zouden scheppen die de
radioverbinding tussen de uitrusting op ruimteschepen en
raketten kunnen verbreken, die ernstige ongelukken kunnen
veroorzaken in elektriciteitsnetwerken, bij oliepijplijnen
en gaspijplijnen en die negatieve invloed zullen hebben op
de mentale gezondheid van mensen die hele regio’s bevolken.’
(fitrakis, 2002 )
De ionosfeer beschermt ons tegen dodelijke straling van de
zon en uit de ruimte. Er worden nu stelselmatig gaten in die
isolerende deken geschoten door radiogolven met een hoge
frequentie, die de broze cocon van de menselijke en
planetaire evolutie per ongeluk kunnen openscheuren.
Vreselijke gevolgen kunnen even verwoestend zijn als een
defect in een pacemaker van een individu. Dit milieu ritme,
het fundamentele aandrijfsysteem voor al het leven op onze
kleine blauwe planeet, wordt in gevaar gebracht door
menselijke manipulaties in de ionosfeer zoals het
HAARP-project. Het is gevaarlijk om met moeder natuur te
rommelen, zoals de gevolgen van het ozongat en anderen
ecologische rampen hebben aangetoond.
Het is misschien makkelijk in te zien dat dergelijke
levensgevaarlijke risico’s niet in verhouding staan met de
zogenaamde voordelen, maar er is nagenoeg geen gericht
onderzoek gedaan naar de mogelijke probleemgebieden. Lewis
B. Hainsworth behoorde tot een van de eerste mensen die
suggereerden dat de menselijke gezondheid verband houdt met
geofysische factoren als de natuurlijke extreem lage
schumannfrequenties. Zijn hypothese stelde natuurlijke
kenmerken vast die het frequentiespectrum bepalen, de ritmes
van de menselijke hersengolven. Hij kwam tot de conclusie
dat de frequenties van de menselijke hersengolven zich in
reactie op deze signalen hebben ontwikkeld.
Als de hypothese klopt, zijn de voorwaarden voor
evolutionaire veranderingen in de menselijke
hersengolfpatronen nu vastgesteld. Verdere variaties kunnen
lichte tot rampzalige veranderingen in de gezondheid en het
gedrag teweegbrengen. Deze golven helpen waarschijnlijk het
inwendige van ons lichaam, slaappatronen (REM) en de
hormonale afscheiding te reguleren. Door de aard van de
toegepaste prikkels zijn de reacties moeilijk vast te
stellen, aangezien die naar alle waarschijnlijkheid zullen
optreden in de vorm van stressverwante symptomen. Daarom
zullen ze zich voordoen als een dramatische toename van
geestelijke stoornissen, asociaal gedrag, psychosomatische
aandoeningen en neurologische stoornissen.
Enkelen verschijnselen van een elektrisch veld zijn al in
verband gebracht met abnormale celgroei en een verzwakking
van het immuunsysteem. Al deze factoren zullen leiden tot
"nieuwe" ziektes, die vermoedelijk gepaard gaan met afname
van de weerstand voor veel onbeduidende infecties. Een
toename van aandoeningen door abnormale celontwikkeling
zoals kanker, geboorteafwijking, onvruchtbaarheid en een
toename van problemen met psychologische stoornissen zoals:
drugsverslaving en zelfmoord. Deze bestaande
psychobiologische problemen zullen op grotere schaal
voorkomen, maar kunnen worden bestudeerd op afwijking van de
‘normale’ alfacyclus van 10,4 Hz met waarneembare
verandering in psychologische kenmerken en geestelijk
vermogens. Daarom heeft Hainsworth er sterk op aangedrongen
dat er onderzoek wordt gedaan door wijdverspreide metingen
van de frequentievariaties en de veldkrachten van de
natuurlijke schumannresonantie om die te vergelijken met de
cijfers van hartaanvallen, zelfmoordpogingen,
verkeersongelukken, sociaal geweld, huiselijke ongelukken,
misdaad etc.
Er worden vaak studies op deze inductieve manier uitgevoerd,
zoals die van Krippner en Persinger (1989) (die de
correlaties zochten tussen het verschijnsel van aardse
lichten en tektonische spanningen met meldingen van
UFO-waarnemingen, ontvoeringen en andere abnormale
psychofysische ervaringen en op zoek waren naar een
elektromagnetische correlatie met een attaque in de
slaapkwabben). De auteurs raden ook sterk aan om de
correlaties te bestuderen van grote veranderingen in de
modelacties van de schumannresonanties in verhouding tot
microgolfstraling, signalen met een extreem lage frequentie
en HAARP, om zowel de directe gevolgen als de gevolgen op de
lange termijn te bepalen.
Als iemand voorkomen ontspannen is, kunnen er langzame,
ritmische sinusgolfpatronen van 6-8 Hz worden waargenomen in
zowel het EEG als de op het hart en de aorta resonerende
oscillator. Resonantie treedt op wanneer de natuurlijke
trillingsfrequentie van een lichaam enorm wordt versterkt
door trillingen van een ander lichaam met dezelfde
frequentie. Oscillatoren veranderen het milieu op een
periodieke manier, daardoor kunnen staande golven in het
lichaam tijdens meditatie, ontspanning of iets anders worden
opgedreven door een groter signaal. Progressief vergrote
golfvormen, die door resonantie ontstaan, leiden tot grote
oscillaties of slingerbewegingen die andere kringlopen in
het lichaam meevoeren die op diezelfde frequenties zijn
afgestemd. Zodoende wordt ons psychofysische zelf door een
hiërarchie van frequenties gekoppeld aan de harmonische
frequentie van de elektrische lading van de aarde, die van
nature op dezelfde frequenties pulseert.
Dat is bepaald geen toeval, aangezien we aangepaste
voortbrengselen van onze omgeving zijn. Onze planeet wordt
omgeven door een laag met elektrisch geladen deeltjes die de
ionosfeer heet. De onderste laag van de ionosfeer bevindt
zich op ruwweg 80 kilometer van de aardkorst vandaan; men
weet dat die elektrisch geladen laag radiogolven weerkaatst.
Een bombardement van HAARP-signalen 'duwt' deze begrenzende
laag verder weg, waardoor het natuurlijke pulserende ritme
wordt veranderd. Natuurlijke schommelingen in de frequentie
vinden dagelijks plaats, elke maanmaand en in reactie op
zonnevlammen.
Aangezien dit een hoog geladen laag is, vormt de ionosfeer
een zogenaamde condensator met de aarde. Dat houdt in dat er
een verschillend elektrisch potentiaal tussen die twee
bestaat, waarbij de aarde negatief en de ionosfeer positief
geladen is. Dat potentiaal varieert wat, maar ligt ergens
rond de 200 volt/m. Dit is een basistype van een elektrische
generator.
De zonnewind, die in wisselwerking staat met de rotatie van
de hogere atmosfeer, fungeert als de collector en borstels
van de generator. De lagere atmosfeer kan worden gezien als
een accumulatorenbatterij voor dit stijgende potentieel. Het
elektromagnetische veld rondom de aarde kan worden gezien
als een stijve gel. Als onze lichamen bewegen en trillen,
worden die bewegingen overgedragen op de omgeving en vice
versa. Deze velden beïnvloeden niet alleen ons lichaam, maar
ook de elektrische lading in ons lichaam. Als we onder
normale omstandigheden op de grond staan zijn we geaard. Dan
fungeert ons lichaam als een gootsteen voor het
elektrostatische veld en vormt de krachtlijnen zelfs
enigszins.
Ons lichaam heeft ook zijn eigen elektrostatische veld om
zich heen. Die veldlijnen zijn het gevolg van de diverse
biochemische reacties in het lichaam. Het daaruit
voortvloeiende bioveld koppelt ons aan het iso-elektrisch
veld van de planeet (Miller & Miller,1981). In 1957 heeft
W.O. Schumann de resonantiefrequenties van de aardse
ionosfeerholte berekend, die vervolgens naar hem zijn
genoemd. Hij heeft vastgesteld dat de meest voorkomende
staande golf rond de 7,83 Hz lag. Een "afgestemd systeem"
bestaat uit minstens twee oscillatoren met identieke
resonantiefrequenties. Als een oscillator begint uit te
zenden, zal het signaal de andere zeer kort daarna activeren
door middel van het resonantieproces, dat hem meevoert of
ontsteekt. De term "onsteken" wordt met name gebruikt voor
het meevoeren van neuronen in de hersenen.
Die worden in samenhangende homogenen patronen die grotere
golven over een groter hersenoppervlak veroorzaken. Dit
maakt duidelijk dat tijdens een diepe meditatie, wanneer de
golfen van een alfa- en thetaritme door de hele hersenen
neerstromen, een mens en de planeet in resonantie kunnen
komen. Er vindt een overdracht van energie en informatie
plaats, die eerder in een veld verankerd zitten dan een veld
zijn. Misschien communiceert de planeet met ons in deze
oertaal van de frequenties.
Overvloedig antropologisch bewijs toont aan dat mensen zich
in de hele menselijke geschiedenis en tot ver in het grijze
verleden intuitief hebben afgestemd op de planetaire
resonantie. Er bestaat bewijs uit diverse culturen dat
uiteenlopende rituele praktijken laat zien die deze
harmonisatie met het planetaire veld versterken. De meest
opvallende “aanjagers” van deze trancetoestand zijn wellicht
het sjamanistische getrommeld en de trancedance, die
aantoonbaar al ruim 50 000 jaar worden toegepast.
Pulserend licht in een andere aanjager. Nog meer voorbeelden
komen van het gebruik in zowel het joodse als in het
islamitische geloof om de buigen en te zwaaien tijdens het
bidden of het lezen van heilige boeken. Dat
tranceverschijnsel zal de teksten vermoedelijk op een dieper
niveau inprenten en “ervaringen” scheppen die beide
conceptuele indoctrinatie passen. Het kan ook in zekere zin
in verband worden gebracht met hypnotische gebaren (mudra’s)
en woorden, en daardoor met charisma of zogenaamde “mana-persoonlijkheden”.
Made en Bateson hebben een techniek gemeld die aan
Balinesche kinderen wordt overgedragen en die cultuur
intuïtief gebruikte om hun gemeenschappen in harmonie te
brengen.
Ze ontdekten dat ouders hun kinderen aanmoedigden delen van
hun lichaam te laten trillen, in harmonie met de
schumannresonantiescyclus. En jij kunt hetzelfde doen;
misschien doe je dat al onbewust. Als je in een stoel zit en
je voet zo beweegt dat hij op de bal rust en je brengt je
voet onder een bepaalde hoek, begint je hele been te
trillen. Die komt in trilling. Die trilling lijkt zo sterk
op de schumannresonantiecyclus dat die daar praktisch aan
gelijk is. En Balinesche ouders moedigen hun kinderen aan
dat te doen. Dat helpt hem om in trance te raken. Als je
naar een klas kinderen kijkt, valt je op dat de kinderen
nooit stil zitten. Leerkrachten en ouders raken geïrriteerd
en zeggen doorlopend tegen hen: ‘Zit stil!’. Ze zwaaien
benen voortdurend heen en weer en bewegen hun armen.
Dat kan een natuurlijke manier zijn waarop ons lichaam
zichzelf van energie voorziet. En dit kan zelfs de kern zijn
van de meeste ceremoniële ervaringen. Het lichaam begint te
bewegen en de handen beginnen te fladderen. Als je naar de
handen van een genezer kijkt is het kenmerkend dat die
fladderen. En als je naar de oudere ceremoniële gewoonten
kijkt, waarbij minder dwang heerst ten aanzien van wat wel
en niet mag worden gedaan, beeft of fladdert het hele
lichaam over het algemeen, is het voortdurend in beweging.
En dat zie je ook bij de genezingsdans van de Bosjesmannen
uit de Kalahari, waarbij iemand wordt gevuld met de
levensenergie. Elk deel van hun lichaam wordt geprikkeld,
wordt warm en begint te beven. Als ze iemand anders
vastgrijpen en omhelzen, begint die ook te beven en kan hij
op zijn beurt weer iemand anders vastgrijpen. Stuk voor stuk
begint iedereen letterlijk te trillen op deze pulserende
energie. Tegen de tijd dat dit onze cultuur of andere
hedendaagse culturen (zoals de Chinese geneeskunst) bereikt,
is dit verschijnsel echter zeer geremd en wordt alles op een
subtielere manier uitgedrukt, bijvoorbeeld door
‘therapeutische meevoering’. Kan iemand deze
genezende/activerende frequentie doelbewust opwekken? Ja
zeker.
Er zijn allebei vormen van kleine trucjes en technieken,
want er is niet slechts een juiste manier. Het is een zeer
natuurlijk vermogen dat ons lichaam intuïtief teweeg kan
brengen, door mee te trillen op de hartslag van het leven
zelf. Deze beweging heeft tot doel de beperkingen en
remmingen van het geïsoleerde individuele denken te
doorbreken en zich te verbinden met iets groters. Dat heeft
allerlei namen, maar dit ‘grotere Denken’ verbindt ons met
elkaar en met de natuur als geheel. (Keeney, 1997) De arts
dr C.M. Anderson van Harvard beschrijft (1998) een veel
ervaren maar weinig begrepen verschijnsel dat hij het
Hardnekkige Oscillerende Geluid noemt.
Veel mensen merken dit inwendig opgewekte ‘geluid’ op,
vooral wanneer ze ziek of uitgedroogd zijn, wanneer het
‘luider’ schijnt te worden. Het klinkt als het gegons van
een insect. Anderson verbindt dit, evenals de REM-slaap of
droomtoestand en het posttraumatische stresssyndroom (PTDS)
met het normale alfaritme van 10 Hz, wat door I. Miller
(2001) wordt aangehaald: ‘ Anderson heeft het over
verstorende effect van het licht en geluid, wat het gevolg
kan zijn van een verlies van de normale algemene tolerantie
door een destabilisatie van de frequentie resonantie, wat
leidt tot angst en/of woede. Nogmaals, een geschiedenis van
trauma en drugsmisbruik wordt geassocieerd met een
asymmetrische functie van de hersenhelften.
Structuren in de slaaplobben zoals de hippocampus en de
amygdala zijn bijzonder gevoelig voor de gevolgen van
kindermishandeling en trauma’s. Andersom veronderstelt dat
het oscillerende geluid kan wijzen op een snelle
verschuiving of cyclisch verloop van aandachtspunten tussen
de linker- rechterhersenhelft, waardoor het normaal
constante ritme van 10 Hz van de olijfstructuur in de
hersenen wordt verlaagd. Dit oscillerende auditieve effect
kan functioneren als een auditieve aanjager. Het verlagende
effect kan erop wijzen dat de linkerhersenhelft wellicht
wordt overspoeld door materiaal uit de onbeperkte
rechterhersenhelft die de voornaamste bewuste gerichtheid op
iets overneemt.
Dit maakt de weg vrij voor dagdromen. Anderson zinspeelt
erop dat “dagdromerij een genezende tocht is door de
fractale hyperruimte van de emotioneel geïndexeerde
jeugdherinneringen.” Hij beweert dat “de basolaterale
amygdala een onontbeerlijke neutrale voedingsbodem van de
dagdroomfase is doordat een fractale neurale uitbarsting in
deze onder de hersenschors gelegen en hersenschorsachtige
structuur toegangspunten kan ver vertegenwoordigen tot een
fractale hyperruimte van emotioneel geïndexeerde
herinneringen.
De gevolgen van een vroeg trauma op de ontwikkeling van de
amygdala en andere structuren in de slaaplobben kunnen van
invloed zijn op de normale bilaterale functie tijdens de
door de REM-slaap bewerkstelligde consolidatie van
emotioneel belangrijke gebeurtenissen. De herinnering van
traumatische jeugdervaringen kunnen bij volwassenen door de
onrijpheid van de structuren bij het schorseiland ten tijde
van het trauma een elektrische prikkel of een andere sterke
stimulans vereisen tijdens de droomtoestand. En vaste
verstoring van het normale slaapproces door stress die te
maken heeft met strijd, een verlies, scheiding,
kindermishandeling, verwaarlozing of chronische
drugsverslaving hindert de natuurlijke herstellende functie
van het periodieke REM-proces.
Volgens elektrotechnisch ingenieur Hainsworth is de invloed
van de natuurlijke schumannresonantiesignalen op de evolutie
van hersengolfpatronen formeel vastgesteld om aan te tonen
dat zwakke elektrische velden een evolutionaire verandering
teweeg kunnen brengen. De elektrische velden van moderne
elektrotechniek zijn dan wellicht een bron van evolutionaire
veranderingen. Er moet worden nagedacht over de kenmerken
van bepaalde vormen die daar het gevolg van kunnen zijn.
Sommige velden kunnen wellicht de overleving van bestaande
vormen tegenhouden.
Door een gebrek aan beschikbare gegevens ontbreken er
nauwkeurige metingen en zijn die daardoor in kwantitatief
opzicht waardeloos. De technologie zal de menselijke
evolutie niet alleen veranderen maar doet dat al. Alleen
uitgebreid onderzoek naar de natuurlijke signalen zal een
aanwijzing geven welke gevolgen er kunnen optreden. De
mogelijkheid bestaat dat de menselijke gezondheid via de
natuurlijke schumannresonanties in verband staat met
geofysische factoren. Er zijn denkelijke pogingen ondernomen
om de correlatie te ontdekken door middel van
aardmagnetische en ionosferische stormen.
De correlatie is het gevolg van het biologische feit dat het
menselijke systeem kennelijk gevoelig is voor zulke zwakke
signalen met een extreem lage frequentie. We weten niet wat
de omvang van zo’n correlatie kan zijn. De frequentiewaarden
van de schumannresonanties worden bepaald door de
daadwerkelijke afmetingen van de holte tussen de aarde en de
ionosfeer. Daardoor zal elke gebeurtenis die deze afmetingen
verandert, de resonantiefrequenties veranderen. En zoals
Hainsworth heeft gewaarschuwd ‘zouden dergelijke
gebeurtenissen ionosferische stormen kunnen zijn en zouden
ze zelfs het gevolg kunnen zijn van een ionosferische
storing die door mensen is veroorzaakt’[cursief toegevoegd].
Volgens de veldtheorie zal elke storing die velden uit hun
harmonieuze ritme stoot, zich verspreiden om naburige velden
te verstoren. Harmoniserende ritmes keren meestal terug tot
een ordelijke trilling zodra de oorzaak van de storing is
verwijderd. Een sterk harmoniserend ritme zal de matrix van
onderling verbonden velden aandrijven en meevoeren, waardoor
meer orde ontstaat. Aardmagnetische stormen zijn de
magnetische veranderingen die door ionosferische stormen
zijn veroorzaakt en zijn dus verbonden met omstandigheden
die de schumannsignalen kunnen veranderingen. Hoewel
dergelijke stormen zulke veranderingen teweeg kunnen
brengen, kunnen de metingen van deze factoren geen enkele
aanwijzing geven of de resonerende signalen zijn veranderd
tot een waarde die buiten hun normale bereik ligt of niet.
Aangezien de ongestoorde toestand van de ionosfeer
overeenkomt met de normale schumannresonantiepatronen zullen
storingen in de ionosfeer waarschijnlijk abnormale patronen
teweegbrengen, maar dat hoeft niet beslist in alle gevallen
te zijn. Als de biologische reactie is verbonden met de
schumannsignalen, zal de ogenschijnlijke verbondenheid met
aardmagnetische of ionosferische gegevens daardoor afnemen.
Pogingen om de verhoudingen tussen geofysische en
biologische omstandigheden te bepalen kunnen uitermate
complex zijn.
De frequenties van de schummansignalen met de ionosferische
omstandigheden. Die omstandigheden veranderen per dag, per
seizoen en variëren als de zon actief is. Dat verandert op
zijn beurt weer met de elfjarige cyclus van de zonnevlekken
en ook met een cyclus van zevenentwintig of negenentwintig
dagen, voornamelijk tijdens een zonnevlekminimum. Lunaire
getijveranderingen in de hoogte en dikte van de lagen kunnen
soms ook de holte-afmetingen beïnvloeden en daardoor de
schumannfrequenties. En dat geldt ook voor de sterke
signalen met een extreem lage frequentie van HAARP in de
Verenigde Staten, een programma in Alaska, vaag tot
opzettelijk misleidend is, en dat betrekking zou hebben op
de nationale veiligheid.
Home
 Terug
naar Nieuws |